O GECE

O gece ne kadar güzeldi mehtap

Gönülden fışkıran nağmeler gibi.

Ruhumu yıkayan bir seldi mehtap

 En tatlı ilk ve son bûseler gibi.

O gece o müthiş deniz durgundu,

Ömründe susmayan rüzgâr yorgundu,

en kara gönüllüler aya vurgundu

Leylâ'yı içinde bulan er gibi.

O gece zevkini duydum hayatın,

Sırını anladım mükevvenatın.

Gönlümde yıkılan bir kâinatın

Sesini işittim giryeler gibi.

O gece hayatım sanki masaldı,

Şuûrum o ânın içinde kaldı,

Kalbime ışıktan bir füsun doldu

İnsanı çıldırtan handeler gibi.

O gece felekten bir gece çaldım,

Ömrümde son defa bahtiyar oldum;

Ölürken yaşadım, yaşarken öldüm

Ve sustum, sükûtu besteler gibi.

O gece ne kadar güzeldi mehtap,

Sandım ki rûhumda yükseldi mehtap,

Gönlümü yıkayan bir seldi mehtap

Rüyada çalınmış bir bûseler gibi.

O gece gönlüm de aya vuruldu;

İçimde küllenen ateş dirildi.

Dünyada ne varsa yere serildi,

"O" kaldı... Kalbimi seyreder gibi.

O gece sevgim bir coşkun ırmaktı,

Kalbimden taşarak o kalbe aktı:

...............................................

Gözlerime en keskin bakışla baktı:

"Ben de seni Atsız, ben de..." der gibi...

 1933