II

Gel bre hey, senin ile

Mey içelim azar azar.

Kahpe felek alnımıza

Ne dilerse onu yazar.

Yazın bahçeler sazlanır,

Yar dudağı kirazlanır.

Çağırırsan yar nazlanır,

Çağırmazsan tutup kızar.

Ele girmez bir kuşsa da,

Bize binde bir düşse de,

Yar gerdanı gümüşse de,

Deli gönül bir gün bezer.

Haydi durma "dolu" doldur,

Sağrağını göğe kaldır,

Bu günlerin tadı baldır,

Yarın kahpe felek bozar!

Çaldı gurbet rebabını,

Bitirdi aşk kitabını,

"Atsız" ecel şarabını

Elbet bir gün içip sızar...

1932

III

Burda her dem güneş açmaz,

Bazı olur hava puslu.

Bugün yine oldu bahar.

Geldi bir hoş bülbül sesli.

Üzerinden akıyor naz,

Paylaşacak benimle koz.

Dedim: "Adın Şirin mi kız?"

Güldü, dedi: "Hayır, Aslı."

Dedim ki: "Hey bre yosma!

Bir sözüm var ama küsme;

Bir başlasın, böyle susma,

Ya saz yahut cilve faslı..."

Dedi: "Sonra için yanar,

Bakışımdan gönlün kanar.

Dudağımdan başın döner;

İyisi mi, otur uslu!"

Dedim: "Dilber! Tavrın yüce;

Etme, konuş akılılca.

Gönül benzer bir kılıca,

Kanlanmazsa kalır paslı."

Dedi: "Kılıç kına girsin!

Ben güneşim, sen de karsın!

Dayanamazsın, erirsin;

Sevdiklerin kalır yaslı..."

O güzel kız sattı beni,

Bir hıçkırık tuttu beni,

Yalnız koyup gitti beni

Salınarak nazlı nazlı.

Gönül orman... Uçtu kuşu...

Bu ormanın bitti işi.

Atsız dağdı, geldi kışı

Başı duman, gözü sisli...

1932

IV

Erlik günü geldiğinde
Yiğitlere şan görünür.
Yığın yığın harcanmağa
Nice yüz bin can görünür.

Kopunca bir büyük savaş
Er tez gider, korkak yavaş.
Yüreksize akçayla aş,
Erlere meydan görünür.

Bir gün olur yılda, ayda
Birleşiriz hep Altay’da.
Güz ayında, kurultayda
Başı börklü han görünür.

Atsız der ki: Ne var canda?
Yatarız taze çimende.
Rus’un adı her geçende
Gözlerime kan görünür.

1944